Οι δάσκαλοι που δεν εγκατέλειψαν την Πόλη

Οι δάσκαλοι που δεν εγκατέλειψαν την Πόλη Διευθύνουν δύο από τα μεγαλύτερα ομογενειακά εκπαιδευτήρια της Κωνσταντινούπολης, το Ζωγράφειο και το Ζάππειο, που σήμερα είναι περισσότερο μουσεία παρά ζωντανοί οργανισμοί, αφού έχουν μερικούς δεκάδες μαθητές. Δεν νοσταλγούν όμως το παρελθόν.
Επιμένουν με δυναμισμό για το μέλλον.
 Οι ιστορίες τους   ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ | Κυριακή 11 Απριλίου 2010
 

τα τρία μοναδικά δευτεροβάθμια ομογενειακά σχολεία της Κωνσταντινούπολης. «Το καθαρίζαμε όμως απ΄ άκρου εις άκρον ελπίζοντας ότι του χρόνου θα είμαστε και πάλι εκεί…».

Γιος της δασκάλας Σουλτάνας Δεμιρτζόγλου, που στο δημοτικό την είχε διευθύντρια στο σχολείο της Κοινότητας του Αγίου Γεωργίου, ο Γιάννης Δεμιρτζόγλου είναι σήμερα ένας από τους ελάχιστους εναπομείναντες Ρωμιούς της Κωνσταντινούπολης. Η απόφαση των γονέων του τόσο το 1968 όσο και το 1974, όταν ετέθη θέμα αποχώρησης από την Πόλη, ήταν να παραμείνουν εκεί. «Η μητέρα μου δεν θα μπορούσε ποτέ να σκεφθεί να εγκαταλείψει τους μαθητές της» μας εξηγεί ο 50χρονος, ο οποίος το 1972 σε ηλικία 12 ετών ξεκινά τη φοίτησή του στο Ζωγράφειο σε μια τάξη 92 συμμαθητών, χωρισμένη μάλιστα σε δύο τμήματα.

3. Η τάξη τού Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, ο οποίος πέρασε από τα θρανία του Ζωγραφείου

Εξι χρόνια αργότερα θα αποφοιτήσει μαζί με μόλις 37 συμμαθητές του. Σήμερα μόνο τέσσερις από αυτούς μένουν στην Κωνσταντινούπολη. Παίρνοντας πτυχίο από τη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου της Πόλης ο Γιάννης Δεμιρτζόγλου το 1989 διορίζεται στο Ζωγράφειο ως καθηγητής Φυσικομαθηματικών και πέντε χρόνια αργότερα, το 1994, αναλαμβάνει τη διεύθυνση της σχολής ακολουθώντας τα ίχνη του αγαπημένου του δασκάλου και διευθυντή του Δημητρίου Φραγκόπουλου, ο οποίος βρέθηκε επί 35 συναπτά χρόνια στο τιμόνι της Ζωγραφείου. Ο 12ος κατά σειρά διευθυντής ωστόσο έχει να αντιμετωπίσει μια πραγματικότητα πολύ διαφορετική από αυτήν του προκατόχου του. «Σήμερα στο σχολείο μας φοιτούν 49 μαθητές από την Α΄ γυμνασίου ως την Δ΄ λυκείου» μας λέει ο κ. Δεμιρτζόγλου- μεταξύ αυτών και οι δύο κόρες του. «Δεν μας αρέσουν όμως τα μνημόσυνα. Πιστεύουμε ότι και οι λίγοι αξίζουν τα καλύτερα και δεν σταματάμε να ονειρευόμαστε. Τι θεωρούμε κέρδος μας; Να προσθέσουμε έστω κι έναν μαθητή στις τάξεις μας. Δεν έχουμε περιθώριο να χάσουμε χρόνο. Θέλουμε να δικαιώσουμε τους υποστηρικτές, απόφοιτους και ελλαδίτες φίλους, που κάνουν δυνατή τη λειτουργία του σχολείου, αφού μέσα από την προσφο ρά τους συνεχίζει να ζει το Ζωγράφειο».  ……………

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=34&artid=325049&dt=11/04/2010#ixzz0knuDfIIV

 
 
 
Το άρθρο είναι από το http://www.tovima.gr/homepage.asp  (ΒΗΜΑ online) αλλά λόγω της μεγάλης του έκτασης και του περιορισμένου χώρου του blog δεν μπορεί να μεταφερθεί ολόκληρο.
Advertisements

About sylogosevaggeliki

Σύλλογος Γονέων Προτύπου Γυμνασίου Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης
This entry was posted in ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ. Bookmark the permalink.